سالگرد + شدن بیبی چک

چه شب قشنگی بود اون شب.هنوز خونه مامان جونی بودیم تعطیلات عید چند روزی بود که تموم شده بود اما هنوز برنگشته بودیم خونه. همه احساس کرده بودن که یه خبرایی هست اما خودم باورم نمیشد یعنی نمیخواستم باور کنم. اگه معلوم می شد خبری نیست خیلی خیلی ناراحت می شدم مامان جون میگفت باید بیبی چک بگیریم تا ببینیم اوضاع از چه قراره اما قبول نمیکردم لااقل اینجوری تو دلم امید داشتم که ممکنه قضیه جدی باشه بنابراین نمیخواستم بدونم واقعا چه خبره. آخه میدونی من و بابایی تا اون موقع هیچ برنامه ای برای نی نی دار شدن نداشتیم دلیلش هم روشنه میخواستیم تا درسمون تموم نشده و همه  چیز برای ورودت به خوبی آماده نشده صبر کنیم اما خوب همیشه دلمون میخواست زودتر شرایط جور بشه و خدا رو شکر  که صلاح خدا این بود که ما زودتر بچه دار بشیم .بلاخره راضی شدم بیبی چک بگیریم.من و بابایی رفتیم طبقه بالای خونه مامان جونی تا تست بدم وقتی دوتا خطش روشن شد فقط خدا می دونه چه حالی داشتم نمیشه وصفش کرد انشاالله یه روزی خودت تجربه میکنی و احساس اون لحظه ی منو لمس میکنی. بابایی و من شادترین لحظه ی زندگی مشترکمون رو تو اون لحظه تجربه کردیم.امسال هم به لطف خدا سالروز اون شب عزیز رو هر سه در کنار هم با خوشحالی جشن گرفتیم و منو بابایی خدا رو شکر کردیم که تو رو به ما بخشید.خدایا هزاران هزار مرتبه شکر که ترنم عزیز رو به ما دادی.

خدای مهربون همه بچه ها رو برای پدر مادرشون و پدرمادرها رو برای بچه ها شون حفظ کن.آمین